Bir sünnet organizasyonu için Pazar günü çalışmalar yapıyoruz. Bebişin pimpirikli annesi, her zaman olduğu gibi hamile olduğu unutmuş, (yani BEN!.)) oradan oraya koşturup duruyor. Sanki ne varsa? Zaten her şey bitmiş; ama yine de her şeyin mükemmel olması için son gözden geçirmeleri titizlikle kontrol ediyor.

Ee.. bu tempoya alışmış biri için gerçekten de unutkanlık çok doğal. İnanın bazen unutuyorum işte hamile olduğumu.

Yanımda Conrad’ın o tatlı mı tatlı Ziyafet Müdürü Bayan Nita ile de bir taraftan sohbet ediyoruz. Hissediyor musun diyor tekme falan var mı? Yok diyorum sadece seğirmeleri hissediyorum o kadar.

Hep düşünürdüm acaba ne zaman tekmeleyecek diye. Acaba ne zaman onu tam anlamıyla hissedebileceğim? Zannediyorum ki, sadece tık diye bir tekme atacak! Öyle mi?

Hazırlıklara deli divane koştururken, sanki Nita Teyzesine cevap verir gibi, karnımda şöyleee güçlü 5 tane tekme hissettim. İlk başta anlamadım, sadece, bir şey oluyor diye bağırdım. Hemen yanıma Verjin abla (Dekoratörümüz) fırladı. Karnıma elini koydu ve gülmeye başladı. Bu dedi Tekmeliyor!! Nee??? Tekmeliyor mu???? İyi de bir tane olmuyor muydu bu tekme? Bu arka arkaya 5 tane attı??? Hepimiz gülmeye başladık.

Bayan Nita diyor ki, “Eee.. annesini kıskandı. Öyle herkese organizasyon yaparmı, biraz da bana yapsın annem dedi”. Ah, inşaallah Allah o günleri de bana göstersin. Ben ona neler yapacağım neler.

Tekmeleyiş o tekmeleyiş. O günden beri hemen her gün 5 –6 tane tekme yiyiyorum bizimkinden. Cinsiyeti mi? Hala göstermedi ki.. Sadece kudurup duruyor karnımda, ha bire tepikliyor. Şu anda 4,5 ayımızı bitirdik. 20. Haftamızda detaylı ultrasona girmek üzere Dr. Atıl Yüksel’e gidiyoruz. Tek dileğim sağlıklı, sıhhatli eli-ayağı düzgün olması. Çünkü inanın gerisi hepsi boş.

Bir de unutmadan.. Bebeğimin hafta hafta notlarını tutuyorum. Bu notları mutlaka tutmanızı öneriyorum. Çünkü hem çok güzel bir hatıra; hem de neyi kaçıncı haftada yaptırdığımı rahatlıkla bulabiliyorum. Tek yapmanız gereken bir defter almak o kadar.