Artık bende aranıza katılıyorrummm..

Eveeet Hamileeyiiiim.. Öncelikle bu duyguyu Allah’ın tüm bebek sahibi olmak isteyenlere vermesini diliyorum ve bebek sahibi olmak isteyen herkese dua ediyorum. Gerçekten inanılmaz bir duygu bu. Hani derler ya, anne olmadan bilemezsin. Gerçekten de çok doğru.

Bebek Doğum Organizasyonu işine başladığımdan beri, elbette annelerle çok sık bir arada olduğumdan ve sürekli doğumlara girip çıktığımdan, onları çok iyi anladığımı düşünüyordum. Diyordum ki kendi kendime, anneliğin % 100’ünü değil ama, % 80 tüm duygularını hissediyor ve yaşıyorum. Hamile kaldığımda şunu anladım ki, ben bu duygunun % 10’unu bile hissetmiyormuşum!

Durun durun anlatacağım tabi başından beri olup bitenleri. Aslında eşimle birlikte karar verdik; yani birden bire sürpriz olan bir hamilelik değil benimki. İlk olarak tabii ki doktorum Alper Mumcu’yla gidip konuştuk. 1 ay öncesinden folik asit almaya başladım. Tabii içim vık vık. Bana dedi ki, bak karar verdin ama bu süreç uzun da sürebilir, kısa da; yani 5 ay sonra da hamile kalabilirsin, 1 ay sonra da. Ben kendi kendime dedim ki zaten bir acelemiz yok canım, hayırlısı.. O ay, merak edip Prediktör alıp test yaptım. Bu arada, ben Aslan Burcu’yum. Hayatımda karşılaştığım olaylarda hiçbir zaman hayal kırıklığıma uğramadım. Hiç bir zaman kendimi mahvolmuş hissetmedim. Ne olursa olsun yoluma devam ettim.

O gün, testimi yaptım ve sonucunu beklemeye başladım. Sonuç mu? Negatifti. Yani, ortadaki boşluğun pembe olması gerekirken bembeyazdı. O an, hayatımda hiç hissetmediğim hayal kırıklığı ve büyük bir boşluk hissettim. Hamile değildim! Nasıl olabilir? Değilim? Alper Mumcu’nun dedikleri aklıma geldi bir an. “Olabilir, çok normal. 5 ay sonra da olabilir, 1 ay sonra da” Aynada kendime baktım. Sen dedim.. Sen, bu bebeği gerçekten çok istiyorsun. Yoksa neden böylesine kendimi çok kötü hissediyordum ki. O gün bütün gün kendime gelemedim. Ertesi ay.. O ay sanırım 10’ a yakın Prediktör aldım. Alper Bey, beni sürekli ikna etmeye çalışırken, (elbette adet gününden çok önce test yapılırsa çıkmayacağı çok açık) ben içimi yiyip bitiren merakla baş etmeye çalışıyordum. En son, adetimin ilk başlaması gereken gün, 11. Prediktörümü aldım ve dedim ki, bu sefer son; eğer çıkmazsa bir daha asla bakmayacağım. Dualar ederek testimi yaptım. Ortadaki boşluk pembeleşmeye başladı.. Daha da pembeleşti.. Ve kaybolmadı… Pembe kaldı.. Gözlerime inanamıyordum, çünkü Hamileydimmmmmm!!!! Yaşasııııınnnnnn!!!!!

Tuvalette ağlamaya başladım. Allah’ım hamileyim, bebeğim olacak! O an, anne olmak isteyen, bunun için tedavi gören tüm anne adaylarına dua ettim. Ben onların hepsini şimdiden anne olarak kabul ediyorum dedim.

Tabii doğruuu Alper Mumcu’ya, Amerikan Hastanesi’ne. Hemen kan testi yapıldı ve yarım saat sonra Alper Bey’in annemizi tebrik ederim deyişini duyduğumda bir kez daha ağladım.

Gerçekten hayatımda hissettiğim en özel duygu bu. Şu anda 3 ayımız bitti. Geçen gün Alper Bey’de down sendromu testimizi yaptık. Allah’a çok şükür bir şeyimiz çıkmadı.

Her gün Supradyn Pronatal’imi alıyorum. Bol sebze-meyve yiyiyor, haftada en az 5 öğün proteinimi alıyorum. Güvenlik makinelerinden geçmiyor, sigaralı ortamda asla durmuyorum. Kendimi yormuyorum. Her gün 2 bardak sütümü içiyor, bol yoğurt ve peynir yiyiyorum. Ve doktorumun her dediğine harfiyen uyuyor, bebeğime endeksli yaşıyorum.

İnanırmısınız, -gerçi hemen hepiniz bunları zaten yaşamışsınızdır- her şeyiyle oluşmuş bir bebek var karşımda. (Görmemişin çocuğu olmuş… misali, biz de buldumcuk olduk galiba..)

Sadece ve sadece bunun çok büyük bir mucize olduğuna inanıyorum. Bu, Allah’ın yoktan var etmesi işte. Kim dışarıda bir bebek yaratabilir ki? Kim kalkıp ta bir kalp inşa edip, onun atmasını sağlayıp ardından beyni, kolları mükemmel bir damar yapısı ve mükemmel bir vücut inşa edebilir? HİÇ KİMSE! Bu Allah’ın bir mucizesi. Karnımın içinde kudurup duruyor bizimkisi, ultrasondan seyrederken eşim ve Alper Bey’le birlikte yaptığı hareketlere baktık da, tekmeler atıyor, parmağını emiyor, düşünün boyu henüz 5.3 cm. Yavrum daha çok küçük..  

Doktorum Alper Mumcu’ya gelince.. O, benim için bambaşka biri. Gecenin bir yarısı dahi rahatlıkla arayabileceğim, aklıma gelen her şeyi danışabileceğim bir doktor o. Benim gibi pimpirikli bir anne adayına karşı inanılmaz ilgili, şevkatli, çok sabırlı ve çok ama çok yakından takipçi.

Eşimi sorarsanız, benimle birlikte hamileliği yaşıyor. Karnım ağrıdığında onun da ağrıyor, midem bulandığında lavaboya koşan ilk o oluyorJ  Alper Mumcu’ya her gidişimizde adamcağızın kartlarını tekrar tekrar alıyor. Tüm ceketlerinde Alper Bey’in kartlarını bulunduruyor. Gecenin bir yarısı, ertesi gün işe gideceğini düşünmeden bana krepler yapıyor, rahatım için herşeyi göze alıyor. Kitaplar okuyup adım adım hafta hafta hamileliğimi takip ediyor. Yani sizin anlayacağınız benden çok daha heyecanlı. O'nu herşeyden daha çok seviyorum.

Tek istediğim sağlıklı sıhhatli, eli-ayağı düzgün olması. İnanın bundan gerisi boş..

 

Şebnem Binatlı Türer

22.12.2004

Yazarımızın önceki yazılarına ulaşmak için Tıklayın

Yazarımıza yorumlarınızı ya da mesajınızı göndermek için Tıklayın

 

 

 

 

< Geri Dön